ملاک های محتوایی مقاله

یکی از مهمترین ابعاد مقاله علمی، محتوای علمی و ارزشمندی کیفی آن است.

مقاله باید یافته‌های مهمی را در دانش بشر گزارش نماید و دارای پیامی آشکار باشد.

بنابراین پیش از تهیه‌ی مقاله، محقق باید از خود بپرسد که آیا مطالب او آن قدر مهم است که انتشار آن قابل توجیح باشد.

آیا دیگران از آن بهره خواهند برد؟ وآیا نتایج پژوهش او، کار آنها را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

در اینجا به چندین اصل مهم از اصول و معیار های محتوایی پژوهش علمی اشاره می‌گردد که توجه به آنها قبل از تهیه مقاله به ارتقای کیفیت آن کمک می نماید.

فرایند «تفکر»: تفکر، تلاش برای معلوم کردن مجهول با استفاده از علوم موجود است.

بنابراین اساسی ترین محور محتوایی یک پژوهش علمی، آن است که مجهولی را روشن نماید.

بر این اساس، هر پژوهش علمی در پی پاسخ دادن به پرسشهایی است که تاکنون برای مخاطبان کشف نشده است.

از این رو پژوهش علمی همیشه با طرح یک یا چند سؤال آغاز می‌شود که محقق درصدد پاسخگویی به آنهاست.

منطقی بودن:

منطق که راه درست اندیشیدن (تصور) و تصحیح استدلال آوردن (تصدیق) را می آموزاند، ابزار ضروری یک مقاله علمی است و محقق باید شایستگی لازم را در استدلال آوردن، تحلیل محتوا و نتیجه گیری داشته باشد.

قواعد تعریف، طبقه بندی، استنباطها ی قیاسی و استقرایی، روشهای مختلف نمونه برداری و غیره همه از ویژگی های منطقی یک مقاله علمی است که محقق باید به آنها توجه داشته باشد.

انسجام و نظام دار بودن:

مرتبط بودن اجزای مختلف مقاله با همدیگر، همچنین متناسب بودن آنها با عنوان مقاله و ارتباط عناوین فرعی با همدیگر، از جمله مواردی است که به تحقیق، یکپارچگی و انسجام می‌بخشد.

بر این اساس، محقق باید عناوین فرعی مقاله خود را با نظمی منطق از یکدیگر مجزا کرده، ارتباط بخش‌ها را مشخص نماید.

تراکمی بودن:

از آنجا که هدف پژوهش پاسخ دادن به سؤال های است که تا آن زمان دست کم از نظر محقق، پاسخی منطقی برای آن وجود نداشته است.

هر پژوهش علمی باید از یک سو به منظور کشف دانش جدید، و از سوی دیگر، برای تکمیل دانش، صورت پذیرد.

بنابراین هدف اصلی یک مقاله، کشف یا تکمیل دانش بشری است، نه تکرار دوباره آن با عبارات مختلف.                                           

  تناسب موضوع با نیازهای فعلی جامعه علمی: هر پژوهش علمی باید نیازهای اساسی جامعه علمی خود را در نظر گرفته، در صدد حل آن مسایل برآید.

بنابراین از طرح موضوعاتی که از اولویت تحقیقی برخوردار نیستند و جامعه علمی، بدانها نیاز ندارد، باید احتراز نمود.

خلاقیت و نوآوری:

هر تحقیق علمی زمانی می‌تواند در ارتقای سطح دانش، موفق و موثر باشد که از فکری بدیع و خلاق برخوردار باشد.

مقالاتی که به جمع آوریی صرف بسنده می‌کنند، نمی‌توانند سهم عمده‌ای در پیشرفت دانش بشری داشته باشند.

توضیح مطلب  درحد ضرورت:

از جمله مواردی که محقق در گزارش نویسی پژوهش خود گویی (مقاله) باید بدان توجه کند،.

پرهیز از حاشیه روی و زیاده‌گویی افراطی است؛ همچنان که خلاصه گویی نباید به حدی باشد که به ابهام و ایهام منجر شود.

بر این اساس محقق باید به حدی مطالب را تبیین کند که مقصود وی برای خواننده، روشن شود.

جهت سفارش پروژه می‌توانید با شماره تلفن ۰۹۳۳۰۸۵۹۲۷۵ ویا با ایدی @Hamyarprozheir تماس بگیرید.

نویسنده : زهرا رستمی